41. Annelik makamında dinlenme olmaz

 

Kendime verdiğim sözleri bir bir yerine getirmeye başladım.
Artık bir oyun ablamız var. Öznur çok güler yüzü ve Derin’i çok seven bir genç kız. Ben ona oynatacağı oyunları söylüyorum, onlarda oynuyorlar. Bu Derin’in gelişimi için çok önemli. Bir başkası ile oynaması, dünyada sadece benim olmadığımı farketmesi ve tabi ki benim de Derin’den biraz uzaklaşmam…
Derin ablasını çok sevdi. Alışma sürecimiz kısa sürdü. En önemli şeylerden biri de Derin’i emanet edebilecek kadar güven duymamdı, Öznur bunu da sağladı.  Ben de artık dinlenebilirim.
İlk zamanlar bendeki boşluğu size anlatamam, ne yaptığımı bırakın, elimi kolumu nereye koyacağımı bilemedim. İnternete giriyorum ama bu sefer sadece facebook, pinterest gibi sosyal ağlara.. . Arkadaşlarımın facebook ve instagram a koydukları fotoğraflara bakıyorum, “ayy nasıl geziyor millet” diye de kulaklarını çınlatıyorum özene özene 🙂 modayı takip ediyorum, “çantaya bak, a bu sene bebe mavisi mi modaymış, çok severim, dur bir kahve içeyim”

Raftan bir kitap alıp okumak, bir kahve içmek, yeniden yazı yazabilmek, sokağa çıkıp biraz yürümek,arkadaşlarımla telefonda uzun uzun konuşmak, Ali babanın çiftliği dışında bir şeyler dinlemek; Göksel mesela…  Yani bunlar benim hasret  kaldığım şeylerdi. Derin’in gelişimi için aldığım kitapları bir süreliğine okumayı bıraktım, internette de araştırmıyorum şuan hastalığı ile ilgili gelişmeleri, haberlere bakasım hiç gelmiyor. (biliyorum memleketin ortası kaynıyor, bir yerler cayır cayır yanıyor )

Sadece iyileşmek istiyorum, ruhumu dinlendirip, normalleşmek… Sonra hemen ve yeniden yola koyulmak.

Her şey iyi hoş da benim uykuyla ilgili ciddi sorunum var; çok uykum olmasına rağmen uyuyamıyorum! Derin’de uyku ile ilgili bilinmeyen bir hastalık vardı da bana da mı bulaştı acaba? Kısaca bana psikolog yolu gözüktü.

Psikoloğa gitmek başta oldukça basit geliyordu. Daha ilk seansta dayak yemişe döndüm. Sonra ki randevularıma sürünerek gittim. İlk başta bana sadece acı verdiğini düşünsem de Psikoloğumun çaktırmadan bilinçaltıma yüklediklerinin beni rahatlatmaya başladığını farkettim,  aydınlandım yani. Çok uzun süre gitmedim psikoloğa çünkü benim asıl sorunumun uykusuzluk olduğunu söyledi Evren bey. İnsomnia diye geçiyor tıpta. uykuya dalamama durumu. ilaç içmem gerekiyormuş. Diğer sağlık sorunlarımı da çözmem gerekiyor. Onları da bir halledeyim sonra bakarız ilaç işine.

Bitmeyen karın ağrılarım ve diğer ağrılarım için çeşitli doktorlara gittim. Kanser testleri bile yaptılar. Tabi bu insanda soğuk duş etkisi yapıyor. Çok şükür öyle bir şey çıkmadı, diğer teşhisleri de kanserle kıyaslayınca, sinek vızıldaması gibi geldi valla.

Hamileliğimde yaklaşık 30 kilo almıştım ama 26 kilosunu doğumhanede bıraktım. Tabi bu kadar kiloyu sadece karnımda taşıyınca karın kasları iflas etmiş, bağırsak ve mideyi tutan bir kas olmadığı için de ağrı kaçınılmaz olmuş. üstüne göbekte ve beldeki fıtıklar da eklenince ağrılar şiddetleniyor haliyle. İçmem gereken bir kaç ilaç ve düzenli egzersiz, düzenli beslenme, düzenli uyku  tedavinin olmazsa olmazı. Konu yine bir yerden uykuya gelince, sonunda bir süre uyku ilacı almayı kabul ettim. Gündüz 1 saat uyumayı başarabiliyorum artık ama ilaç beni sersemleştiriyor. Bir kutudan sonrasını içemedim. Yani insan istiyor tabi düzenli bir hayatı olsun ama bizim evde gece hayatı diye bir şey var. Düzen müzen tutmaz burada. Egzersizin en babasını yapıyorum; Derin’i kaldır indir… Bele kuvvet… Ne kadar yanlış hareket varsa hepsi bende, Derin yürümeyi başarırsa bir gün, belki o zaman ağrımaz belim.

Bu süreçte farkettim ki benim de Anıl’ında sağlıklı olması ne kadar önemli. Derin’i düşündüğümüz kadar (belki daha fazla) kendi sağlımızı düşünmek zorundayız. Çok ağrım olduğu günler Derin’e ne kadar faydam olabilir ki! Olamıyor zaten. İmkanımız vardı bir yardımcı ayarladık. Ya olmasaydı…

Ben normalleşmeye çalışırken Derin’inde bitmeyen gribi ile boğuşuyoruz. Her şey öyle anlattığım gibi değil tabi. Sabahlığım üstümde elimde kahve “hahaha bugün neredeki avm.ye gitsem acaba” değil dünya. Salya sümük gidiyor çocuk. Bir elimde termometre, bir elimde mendil…

Çok sert bir geçiş olacak ama Derin 3 yaşına girmek üzere ve biz bir sorunumuzu daha 2 yaşında bırakmak istiyoruz. Bunun için bir ameliyat gerekiyor ve yaptıracağız.

Eee… Annelikte öyle uzun dinlenme olmaz.  Bir nefes alımlık olsun yeter!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir